nieuwe muziek in de klassieke traditie –

Songs of War & Peace: Duitse première

Holtslag&Ruysdael Kwartet-ErbdrostenhofDe Duitse première van Songs of War & Peace, voor blokfluit en strijkkwartet, heeft eindelijk plaatsgevonden: meesterblokfluitist Peter Holtslag, die de opdracht gaf voor het stuk, speelde het met het Ruysdael Kwartet in het Summerwinds Festival in Münster op 25 juni 2022, onder andere in de prachtige Erbdrostenhof. Daar werd ook de partituur gepresenteerd door Edition Tre Fontane. Meer over de concerten hier.

 


Koorwerk voor UTRECHT900

Utrecht900-van NieuwkerkDe stad Utrecht heeft sinds het jaar 1122 stadsrechten en viert dat deze zomer onder de titel: 900 jaar Stad Zonder Muren. Bij die gelegenheid schreef ik voor het Utrechts Kamerkoor de Ballade: Utrecht met Recht. Meer over het stuk en de komende serie concerten hier.

 

 
 

 


Utrechts Requiem 2021-22

Utrechts Requiem 2021De Stichting Utrechts Requiem presenteerde voor de derde keer het Utrechts Requiem, een reeks levensverhalen op muziek. Ze worden ook deze keer omlijst door de Introitus en het In Paradisum die ik al voor eerdere afleveringen van dit project schreef (in 2017 en 2019) en die wonderwel passen bij de mooie nieuwe stukken van Joost Kleppe, Monique Krüs, Gábor Tarján en Imre Ploeg.

Ensemble Postland speelde een serie van 24 voorstellingen die eindigde met twee concerten in Tivoli Vredenburg, Utrecht op 30 januari 2022.

De opname door NPO Radio4 vindt u hier.

NPO Radio4

 

 

 

Het Utrechts Requiem 2022 door Ensemble Postland en solisten

Utregs Requiem 2019 – In Paradisum | Ensemble Insomnio en het Koor NEON.

 

Een coronalied op een cd vol Nederlandse rampen

Camerata Trajectina
Camerata Trajectina

 

Scènes uit ons lot is op 5 juni 2021 in première gegaan in de Aegtenkapel, Amersfoort. Dit coronalied, of deze coronaballade, op tekst van oud Dichteres Des Vaderlands Ester Naomi Perquin, beschrijft onze ervaringen van de Covid-crisis in levendige, soms tragikomische details. Het is speciaal geschreven voor de CD Treur Nederland! van Camerata Trajectina en haar zanger Nico van der Meel. De Oude Muziek-bezetting van een gemengd renaissance consort in 17e-eeuwse middentoonstemming wordt hier gebruikt om een zeer hedendaags fenomeen te beschrijven…

 

 

 

– nieuwe muziek waarin muzikale schoonheid het belangrijkste is.

Willem Wander van Nieuwkerk | componist

Componeren is een persoonlijke manier om met geschiedenis om te gaan. Het is als dwalen door een landschap van talloze muziekstijlen. Mijn hart springt op bij de fascinerende gedachte dat traditionele melodieën en stijlen in dat historische landschap zouden kunnen samensmelten tot iets ongehoords en toch bekends.

Ik hou dan ook van de schoonheid van melodieën, hoe ze samenwerken om een zuiver muzikaal verhaal te vertellen, hoe hun contrapunt kan gaan bruisen van ritmische energie.

Ik hou van harmonie, niet alleen als die momenten van spanning tussen stemmen schept, maar juist ook als in harmonische ontwikkeling zich onderhuids het zuiver muzikale drama ontvouwt.

‘Omgaan met de geschiedenis’ betekent dat ik er plezier in schep om elk nieuw stuk te bouwen op een bepaalde keuze uit de rijkdom van het muzikale erfgoed. Mijn contrapunt is er dus een van zowel melodieën als stijlen, van de Geneefse Psalmen tot Bebop, van tango tot gregoriaans, en van blues tot renaissancepolyfonie.

In plaats van te proberen origineel te zijn, wil ik deze originelen, deze tradities, op een persoonlijke manier behandelen.

Het historisch handwerk van Josquin en Sweelinck, van Monteverdi en Mendelssohn, Brahms en Dvorak, Debussy en Bartók geeft mij principes om te spelen met het uitgestrekte palet van de westerse muziek. Wat zij gemeen hebben, achteraf gezien en ondanks hun zeer verschillende betekenissen en contexten, is dat zij betekenis geven aan het ‘muzikaal schone’: dat muziek een menselijk streven is dat esthetisch betekenisvol is, mooi, in en van zichzelf.

Op deze manier wil ik een muziek voor de 21e eeuw scheppen die op een persoonlijke manier geënt is op de tradities van het westerse muzikale denken en alles wat daarop van invloed is geweest. Ik durf die daarom ‘nieuwe klassieke muziek’ te noemen.

Zoals in Super Stella (Super Suite, deel III), waar een funky klezmer de Gregoriaanse hymne Ave Maris Stella varieert:

Of de Deep River sonate, die het spoor volgt naar de 19e-eeuwse Afro-Amerikaanse spiritual:

Sonate Deep River: II – Adagio

De lyriek van het lied is terug te horen, maar ook de oorspronkelijke ritmiek:

Sonate Deep River: III – Scherzo

Dicht naast muzikale schoonheid ligt religiositeit:

…met een persoonlijke 21ste-eeuwse inslag:

Utrechts Requiem – Introïtus | Nederlands Kamerkoor en Ensemble Insomnio 2018

 

Dit is de Utrechtse Studenten Cantorij o.l.v. Fokko Oldenhuis die de laatste van mijn Seven Divine Meditations uitvoert:


Meer om te lezen, te luisteren en/of te bekijken: